برای مردمان مهربان و دوست داشتنی گوغر

بایدها و نبایدهای طرح های هادی روستایی

آیا  توسعه روستاها فقط در طرح هادی تعریف می شود؟

آیا برق ، آب ، آسفالت ، خانه بهداشت و....مانع مهاجرت روستاییان شده است ؟ آیا اجرای  طرح های  هادی نقشی در روستاهای خالی از سکنه داشته اند؟ طرح های هادی آیا توانسته اند جمعیت مهاجر را به روستاها باز گرداند ؟آیا طرح هادی در همه مناطق توسعه را به همراه دارد؟

به راستی  چرا  در این چهار دهه بعد از انقلاب ، با وجود خدماتی که در روستاها انجام شده است ، روستاها خالی از سکنه شده اند و چرا با اجرای طرح هادی روستاییان به روستاها باز نگشتند؟

طرح هادی قرار بود سبب تجدید حیات و هدایت روستاها در ابعاد اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی باشد و  نحوه استفاده از زمین را برای تولید ، کشاورزی ، سکونت  و دیگر نیازمندی های روستاییان پی ریزی کند !

قرار بود توسعه روستاها به عنوان یک فرایند جامع و کامل اساس کار باشد و جلب سرمایه گذاری ، تکمیل و اصلاح چرخه تولید ، مهیا کردن بستر کار و اشتغال و از همه مهمتر پیشگیری از مهاجرات روستاییان از اهداف اصلی طرح های هادی باشد!

با همه خدماتی که در زمینه : راه ، برق ، آب آشامیدنی ،مدرسه، خانه بهداشت و....در طرح های هادی برای روستاها شده است ، اگر یک گشت و گذار میدانی در روستاهای شهرستان داشته باشیم ، نمره چندان مثبتی را برای طرح های هادی نمی شود ثبت کرد!

به نظر می آید در اجرای طرح های هادی ، نگاه ها  به افق های دوردست دوخته نشده است و آنچه از اجرای این طرح ها می شود بر روی کاغذ آورد ، ارائه عملکرد و گزارش های آماری می باشد.

به عبارتی : جمعیتی را در مناطقی خالی از سکنه ، با ارائه خدمات طرح هادی  برای چند روز مستقر کرده ایم و  این جماعت رهگذر و مقیم یک یا دو روز   ، دوباره به محل سکونت اصلی خود که همان شهرها باشند ، رفته اند و روستا و منطقه را فقط و فقط برای دو روزه پایان هفته و هجوم بی رویه و نابسامان هر رهگذری رها کرده اند.

به عبارت دیگر : جاده ای آسفالت و سیاه می شود ، آب، برق و...به روستا و آبادی خالی از سکنه با صرف میلیاردها ریال آورده می شود و از آن سو  منطقه ای که دیگر زیر ساخت ها را نداشته ، در اثر هجوم بی برنامه ، تخریب گردیده است.

شاید بعضی از روستاییان اجرای طرح های هادی را باعث گران شدن  و ارزش افزوده زمین هایشان بدانند ،که همین یک معضل و هشدار است برای منطقه و روستایی که زمین هایش را برای اقامت های دو روزه و چند روزه به فروش می رسانند و علاوه بر تخریب اراضی سبب می شوند بافت جمعیتی و شخصیتی آن روستا عوض بشود و هزاران پدیده غیر متعارف دیگر  به دنبال آن به روستا بیاید.

 شوربختانه ،همین سیل جمعیت تعریف نشده  در روزهای تعطیل، شروع و آغازی است برای نابسامانی و تغییر بافت روستایی و معضلات دیگر برای روستاها .

از آنجایی که معضل کمبود آب و دیگر بحران های زیست محیطی را شاهد هستیم ،  ضرورت ایجاب می کند ، طرح های هادی را با وسواس و آینده نگری بیشتری در روستاها پیاده کنیم.

کاری نکنیم که اندک روستاهای باقیمانده ، فقط و فقط جولانگاه و تفریحگاه عده ای بشود که از روستا و جاذبه های آن تفریج و استراحت یکی دو روزه را توفع دارند.

کاری نکنیم با تسهیل آمد و رفت و آسفالت نمودن جاده های ارتباطی ، تخریب ، تصرف و فروش اراضی روستایی را شاهد باشیم و بدنبال آن دیگر مواردی که تعریفی در بافت احتماعی مردم روستا ندارد را به منطقه وارد کنیم.

به نظر می آید در اجرای طرح هادی ، شوراهای اسلامی، دهیاران و ریش سپیدان روستا ، باید خودشان را  در اجرا و نظارت بیشتر  دخیل کنند و  دلنگران سادگی و بی آلایشی ، امنیت اخلاقی و اجتماعی ،تخریب و تصرف اراضی ، نادیده گرفتن مسائل زیست محیطی ، آرامش و آسایش و از همه مهمتر  تغییر کاربری اراضی و بحث آب باشند.

بنده  این مطلب را با توجه به گشت و گذاری که در منطقه زیبای گوغر داشته ام  و احساس کردم که این منطقه در آینده ای نه چندان دور به مناطقی شبیه کوهپایه و سیرچ تبدیل خواهد شد، نوشتم.

این زنگ خطر در منطقه گوه سلطانی ، سیف الدین و گودال  به صدا در آمده است .

مردمان با صفا و اهل علم و دانش گوغر ، دلنگران گوغر زیبا  با آن همه جاذبه های طبیعی باشید ،گوغر بدون مردمان صادق و اندیشمندش گوغر نیست ،گوغر را  در بغل بگیرید و جاذبه ها و زیبایی هایش را حافظ باشید .               

                              دلسوخته و عاشق طبیعت بالنده گوغر .حمید هرندی